Նկարագրություն

1952-ին հրատարակված «Ծերունին և ծովը» (գրվել է 1950-ի դեկտեմբերի և 1951-ի փետրվարի միջև) Հեմինգուեյի կյանքի օրոք լույս տեսած վերջին ծավալուն գեղարվեստական երկն է: Տարեց կուբացի ձկնորսի դրամատիկ պայքարն իր կյանքի ամենախոշոր ձուկը բռնելու անկոտրում ջանադրությամբ մարդկային ոգու անպարտելիության յուրատեսակ ասք է, որը 1953-ին Փուլիցերյան մրցանակ բերեց հեղինակին: Հաջորդ տարի Հեմինգուեյին...

1952-ին հրատարակված «Ծերունին և ծովը» (գրվել է 1950-ի դեկտեմբերի և 1951-ի փետրվարի միջև) Հեմինգուեյի կյանքի օրոք լույս տեսած վերջին ծավալուն գեղարվեստական երկն է: Տարեց կուբացի ձկնորսի դրամատիկ պայքարն իր կյանքի ամենախոշոր ձուկը բռնելու անկոտրում ջանադրությամբ մարդկային ոգու անպարտելիության յուրատեսակ ասք է, որը 1953-ին Փուլիցերյան մրցանակ բերեց հեղինակին: Հաջորդ տարի Հեմինգուեյին Նոբելյան մրցանակ շնորհելիս «Ծերունին և ծովը» նրա միակ ստեղծագործությունն էր, որ հատուկ հիշատակման արժանացավ: Վիպակը դարձել է ոչ միայն ամերիկացի գրողի, այլև համաշխարհային գրականության ամենաճանաչված գործերից մեկը: